Beeld & Concept en Voorbereidende Vakstudie

De reden dat ik deze twee vakken in 1 categorie heb gezet is omdat de scheidslijn tussen deze twee in mijn werk vaak onduidelijk zichtbaar is, en er sterke 'kruisbestuiving' opgetreden heeft. Indien mogelijk/relevant zal ik de vakken wel afzonderlijk van elkaar benoemen.

Voorbereidende Vakstudie, en de eerste illustraties bij het verhaal...

  

Ik heb deze toegevoegd om te laten zien waar het beeld 'begonnen' is. Ik was zelf het meest tevreden over de tweede illustratie, maar uiteindelijk heb ik vooral de eerste als inspiratie voor verdere illustraties gebruikt, omdat ik met de tweede niet echt verder kon.
Ik vond die namelijk al zo goed zoals 'ie was, dat ik er eigenlijk niks meer aan wou doen, uit angst het enkel slechter te maken (echt zo'n "kill your darlings" gevoel), waardoor illustraties gebaseerd op die illustratie dus weinig vernieuwend waren.
Ik zie dat vaker bij mezelf terugkomen: als ik erg tevreden/trots ben op een werk dan blijf ik daar snel in 'hangen' en probeer ik iedere keer de 'magie' van dat werk geforceerd te reproduceren, in plaats van volledig vrij te werken.

Verdere studie in het verhaal en de illustraties.

Vervolgens gingen we verder met illustraties maken op basis van gezochte bronnen en de eerste illustraties. Hieronder zal ik daarop ingaan en mijn keuzes, ontdekkingen en tegenslagen bewoorden.

"Sfeer" en ruimte georienteerde illustraties.

In feite heb ik deze periode twee 'hoofdpaden' bewandeld met mijn werk. 1 met meer 'strip' achtige pen tekeningen, met nadruk op de personages en weinig op de ruimte en sfeer, en de ander juist precies andersom. Weinig gezicht aan de personages, maar just veel aan de ruimte en sfeer. 

Ik had een sterk gevoel van een kille, donkere, onnatuurlijke sfeer bij het verhaal, en deze schildering was de eerste waarin ik dit gevoel naar mijn eigen tevredenheid goed uitdrukte. 

Echter zoals vaker gebeurt is, verloor ik mezelf in mijn eigen tevredenheid met dit beeld en ben ik vervolgens een veelvoud vergelijkbare beelden gaan maken, die een soortgelijke sfeer uitademen.

Ik vind het stuk voor stuk geslaagde beelden, en daar blijf ik bij, maar ik zie nu wel in dat het als 'onderzoek' niet bepaald breed was, omdat ik in feite gewoon telkens hetzelfde idee bleef 'recyclen', maar dan op een andere manier.

Ik realiseer me nu hoe moeilijk ik het vind om een idee los te laten, en een andere weg in te slaan, als ik iets gevonden heb wat ik goed vind. Omdat ik dan al zo tevreden ben, ben ik bang dat als ik ervan af stap, het enkel slechter zal worden, en durf ik mezelf eigenlijk niet meer opnieuw uit te vinden. 

Ondanks dat ik de beelden nog steeds goed vind, snap ik nu waarom de docenten tegen me zeiden dat het een "te beperkt" onderzoek was, zelfs al had ik het gevoel heel breed onderzoek gedaan te hebben.

Met oa. deze twee beelden heb ik wel geprobeerd daaruit los te breken, maar toch zie je nog dat ik het niet voor elkaar kon krijgen dat eerste idee volledig los te laten. Zo zie je in de bovenste afbeelding nog steeds een sterk vergelijkbare sfeer en kleurenpalet, en in de onderste nog een vergelijkbare ruimtelijke opbouw. 

Als ik een werk maak wat ik zelf goed vind krijg ik snel een soort van "tunnelvisie" daarop.

Serie op basis van "television closeness" illustratie

Ik was echt heel tevreden, en zelfs trots, op deze serie toen ik hem maakte. En al dat ik voor een groot deel nog steeds achter mijn illustraties sta, zie ik nu in dat dit weer een typisch gevalletje van "tunnelvisie" was. (zie ik nu ik terugkijk vaker bij mezelf. Ik krijg onderhand het gevoel nogal in herhaling te vallen)

Ik was echt heel erg blij en tevreden met die eerste illustratie. Ik wou eigenlijk de originele 'basis' ervan niet loslaten uit angst het dan minder goed te maken.

Daar komt ook bij dat ik eigenlijk heel erg van series houd. Ik vind het prettig als verschillende werken een overlappende stijl, thema of vorm hebben, maar toch weer van elkaar verschillen op sommige punten. Dat geeft me een soort van rust in mijn hoofd. Een 'anker' om aan vast te houden, zegmaar.

Zo'n serie als deze is voor mij rustgevend en prettig. Als ik alles volledig loslaat voel ik me als het ware 'verloren', maar als ik dat combineer met iets waar ik me prettig, en ja, "veilig", bij voel, dan heb ik altijd nog iets om me aan vast te houden.

Op zo'n moment kijk ik op een volledig andere manier naar mijn werk dan de docenten. Ik dacht eerder dat het een geval van "gelijk" en "ongelijk" was, maar ik denk nu bij nader inzien dat het een het ander niet uitsluit, en dat zowel ik als de docenten gelijk hadden in de visie op mijn werk.

 

 Verder heb ik nog een aantal pentekeningen gemaakt met een minder duidelijk 'sferische' stijl, in een poging om een 'breder' onderzoek te maken, echter bleef ik hier ook een beetje in vast hangen (Begin me onderhand af te vragen wanneer dat niet gebeurt)