Persoonlijke opdracht 3 (zonder doelgroep)

Gefascineerd door een boek met "3D" illustraties en het gebruik van 3D in illustratie, kreeg ik het idee om ook een keer zoiets te proberen.
Ik vind vooral het contrast tussen "echt" en "onecht", gemaakt en natuurlijk, erg interessant. Ik vind het mooi om een werk te maken wat in eerste instantie gewoon lijkt te "kloppen", maar als je beter kijkt toch compleet onrealistisch en absurd is, of dat je toch zo'n gevoel houdt van "hier is iets raars mee aan de hand...!"
Ik heb geprobeerd dat in deze opdracht te onderzoeken, en tegelijk ook een nieuwe methode/techniek om te illustreren uit te proberen.

Deze foto's (en nog een paar meer die ik niet bijgevoegd heb omdat ze niks toevoegen) heb ik als eerste 'test' gemaakt. In eerste instantie was mijn plan om echt een soort van "landschapje" met wat onrealistische elementen te maken, maar uiteindelijk bedacht ik me dat het niet per se zo "uitgebreid" hoefde om het effect te bereiken wat ik wou.
Uiteindelijk heb ik een soort van "3D collages" gemaakt, met kleine uitgeknipte mens-figuren in normale omgevingen geplaatst, maar op een surrealistische manier weergegeven.

Persoonlijke opdracht 2 (met doelgroep)

Bij deze opdracht ben ik dicht bij mezelf gebleven, en heb ik een keer een werk gemaakt wat dicht bij mijn veelgebruikte 'stijl' ligt (maar toch ook weer een nieuwe kant daarvan ontdekt).
Het leek me interessant om een kinderboek cover voor survival/preppen te maken, aangezien het een nogal onconventionele combinatie is, en "hoe leg je dat dan goed voor aan kinderen"?
In eerste instantie ging ik vrij cliche denken, echt in een soort van "gezinshandleiding" met over-happy disney-achtige figuurtjes, maar toen bedacht ik me... waarom zou een kinderboek eigenlijk zo cliche en zoet moeten zijn?
Na enkele schetsen kreeg ik het idee voor het uiteindelijke ontwerp (waar ik heel erg tevreden mee ben). Ik heb zelf een idee voor het verhaal zelf in mijn hoofd. Namelijk: "Jimmy" moet zichzelf zien te redden in een enge, duistere, zwart-witte wereld, en krijgt uiteindelijk hulp van de dieren in het bos, die hem survival skills leren. Zodra dit gebeurt, begint zijn wereld langzaam kleur te krijgen en wordt deze minder eng voor hem. Het idee hierachter is dat een post-apocalyptische/survival situatie voor een kind erg beangstigend en overweldigend kan zijn, maar dat survival skills het kind daarin zekerheid en houwvast kunnen geven
Ik had graag nog meer en dieper onderzoek gedaan, en uiteindelijk ook meerdere pagina's van het verhaal getekend (zoals bijvoorbeeld waar er kleur in Jimmy's wereld komt), maar helaas had ik daar door de druk van de overige opdrachten geen tijd meer voor.

Spread & Cover

Met de spreads heb ik in het begin behoorlijk vast gezeten, maar uiteindelijk vind ik wel dat ik tot een goed resultaat ben gekomen (al is niet iedereen het daarmee eens).

Eerste illustratie(s) Spread

 Nadat ik besloten had wat de onderwerpen van de spreads zouden worden, ging ik meer in thermen van "Illustraties" dan "spreads" denken. (logisch ook eigenlijk) Ik kreeg al gauw dit idee, en ik was tevreden met hoe de illustraties eruit zagen.

Echter toen we gezamelijk probeerden ze in de spreads te gebruiken merkten we al snel dat het niet werkte voor het type spreads dat er bij deze opdracht van ons verwacht werd (meer visueel dan textueel)

Dankzij een idee van Ellen om ook eens foto's op andere manieren te maken dan alleen "recht van voren", maar ook van bv. heel erg close up, of onder een hoek, kreeg ik de inspiratie voor het beeld wat ik uiteindelijk gekozen heb.

Hieronder staat de doorslaggevende foto. Ik zag deze close-up en bedacht bij mezelf dat boombast eigenlijk een heel mooi en artistiek 'materiaal' is, en dat de bladeren en details er helemaal niet bij hoefden.

Uiteindelijke illustraties/spread

Uiteindelijk is de spread niet zozeer sterk illustratief geworden, wat misschien als een negatief punt gezien werd? Maar we waren er als groepje over eens dat het goed communiceerde en dat het die typisch "illustratieve" aspecten in dit geval niet echt nodig had. (bovendien had ik al in veel ander werk mijn "Illustratieve kwaliteiten" laten zien, en dacht ik dat het misschien juist goed zou zijn eens een volledig andere weg in te slaan)

Vervolgens is vrij intuitief deze bovenstaande spread ontstaan. Ik had wel een hele hoop "ideetjes" voor hoe het eruit zou moeten zien, maar dat is het uiteindelijk allemaal niet geworden.

Uiteindelijk besloten we dat het als grote spread nog te 'leeg' was in het witte vlak, en dat de kleuren wat helderder moesten, maar dat het verder wel al goed was zo.

Uiteindelijk heb ik met uitgeknipte woorden quotes/zinnen/feiten over overleven met behulp van bomem in de cirkels geplakt. Ik wou dat ondanks dat de focus van de spreads op het visuele aspect moest liggen, toch ook nog een informatief aspect inbrengen. Omdat we het er als groepje over eens waren dat de spread zo goed en 'af' was, heb ik er verder niks meer aan veranderd. 

Cover

Voor de cover hebben we niet extreem veel proces gemaakt, omdat ik al een beeld gemaakt had wat gewoon perfect werkte (waarom dan nog iets veranderen?). Dit beeld is puur intuitief (en grotendeels uit frustratie, om eerlijk te zijn) tot stand gekomen, maar het werkte goed als cover.

Bij deze (bovenstaande) foto hadden we vrijwel direct het gevoel dat we een goede cover gevonden hadden. Later hebben we dankzij een suggestie/tip van Ellen de hoek van de foto aangepast, waardoor er een soort van 'diepte' ontstond in het beeld, en het beeld interessanter werd. Hier hadden we zelf nog helemaal niet aan gedacht.

Dylan heeft toen vervolgens nog wat details toegevoegd waardoor het echt een 'cover' werd.

Redactionele illustraties

 Stille Armoede

In eerste instantie wist ik niet goed hoe ik het maken van zo'n illustratie voor een artikel het beste aan kon pakken. In het eerste geval heb ik geen schetsen vooraf gemaakt en ben ik direct gaan werken, in de hoop zo op een goed idee te komen. 

Uiteindelijk was ik het meest tevreden over de onderstaande illustratie, omdat deze qua techniek mij het meest aansprak, en naar mijn mening het onderwerp het beste verbeelde.

Omdat ik zo blij was met deze illustratie heeft dat (zoals vele keren hiervoor. Ik begin een patroon te zien...) ervoor gezorgd dat ik bij de hierop volgende illustratie opdracht me weer te hard vastbeet in dit "goed gelukte idee", en geen andere paden bewandelde.

Ouderen

In het geval van deze twee illustraties heb ik wel schetsen gemaakt wat betreft het onderwerp, maar compleet geen stijlonderzoek/experiment gedaan omdat ik met mijn hoofd nog te vast zat in de vorige illustratie, en het "succes" daarvan wou herhalen (imiteren, zegmaar).

Ik ben nog steeds blij met de illustraties, maar ik zie nu wel in wat de docent bedoelde met dat het een "te smal" onderzoek was. Op het moment dat zij dat tegen me zei was ik echter te blij met het resultaat om te zien dat ze gelijk had (en daarmee nog niet eens wou zeggen dat deze illustraties per definitie "slecht" waren, maar gewoon dat ik de "veilige" weg gekozen had, en daar had ze wel gelijk in)

Ik zie nu ineens in dat ik de hele tijd op een compleet verkeerde manier naar de adviezen/kritieken/feedback van de docenten geluisterd heb, en dat er daardoor nogal wat miscommunicatie is ontstaan, en het echte "probleem" wat ze probeerden aan te kaarten daardoor niet opgelost is.

Ik zag het iedere keer als kritiek op mijn werk zelf, terwijl ik niet zag wat er niet "goed genoeg" daaraan zou zijn. Terwijl het eigenlijk meer kritiek op... mijn werkwijze? was. (weet niet precies hoe ik dit goed moet verwoorden)

Preppen

Gezien de negatieve respons die ik kreeg op mijn vorige illustraties besloot ik nu van de techniek/stijl die ik daar gebruikt heb af te stappen en iets volledig nieuws te proberen.

In dit geval heb ik veel schetsen gemaakt, daar er uiteindelijk 1 van uitgekozen, en die heel ver uitgewerkt.

Ik had deze periode net de "collage" als techniek ontdekt (en ja, daar ging ik vervolgens ook weer heel erg in te buiten... ik denk dat ik nu zie wat het probleem is. Best nuttig eigenlijk... zo'n portfolio maken). In dit geval besloot ik "collage" te combineren met verf, om iets te proberen wat ik nog nooit eerder had gedaan. Ik was positief verrast met het resultaat, en voor dit eerste jaar had ik dit echt nooit een "goed" resultaat gevonden. Om toch maar even iets positiefs te noemen: ik ben niet meer zozeer enkel geinteresseerd in "realisme" "goede techniek" en zo voorts, maar kan JUIST de schoonheid zien in werk wat NIET perfect is qua techniek.

Radicalisering

Deze keer heb ik geprobeerd de werkwijze van alle keren zo goed mogelijk bij elkaar te brengen. Ik heb meerdere schetsen gemaakt, en daar vervolgens meerdere van uitgewerkt. Niet extreem snel, maar ook niet zo langdurig als bij de illustratie van preppen, aangezien ik daarbij te horen kreeg dat ik te "gefocusst" was op 1 ding.

Helaas heb ik een beetje een probleem met het geheugen van mijn telefoon, en is een groot aantal foto's "corrupt" geraakt. Ik zal deze later nog wel toevoegen aan mijn portfolio als dat nodig is.

Echter had ik niet echt een "aansluiting" met het artikel, en kreeg ik niet bepaald een goed beeld voor ogen wat ik kon uitwerken, waardoor ik alsnog met geen van de illustraties echt tevreden ben. Ook had ik meer technieken kunnen uitproberen. Ik heb bij de laatste wel een pentekening en schildering gecombineerd, maar verder heb ik iedere keer eigenlijk dezelfde techniek gebruikt, wat weer te "gefocusst" op 1 ding was.

4D

Voor 4D had ik al vrij snel een helder beeld in mijn hoofd wat betreft ik wou maken. Ik ben zelf trots en tevreden op het eindresultaat. Echter kan ik wel zeggen dat er vrij weinig onderzoek is geweest. Ik had al snel het idee om een minimalistische stop-motion animatie te maken, met sterk licht-donker contrast, die het verhaal min-of-meer in abstracte vormen uitbeeldde. Dit idee heeft zich vervolgens zo sterk in mijn hoofd gevestigd dat ik het niet meer los kon laten, en ook niet kon zien wat voor mogelijke verbeteringen er zouden kunnen zijn.
Dat is duidelijk een tekortkoming aan mijn proces van 4D, maar desalniettemin ben ik echt tevreden met het resulterende filmpje.

Hieronder de eerste schets/storyboard

Beeld & Concept en Voorbereidende Vakstudie

De reden dat ik deze twee vakken in 1 categorie heb gezet is omdat de scheidslijn tussen deze twee in mijn werk vaak onduidelijk zichtbaar is, en er sterke 'kruisbestuiving' opgetreden heeft. Indien mogelijk/relevant zal ik de vakken wel afzonderlijk van elkaar benoemen.

Voorbereidende Vakstudie, en de eerste illustraties bij het verhaal...

  

Ik heb deze toegevoegd om te laten zien waar het beeld 'begonnen' is. Ik was zelf het meest tevreden over de tweede illustratie, maar uiteindelijk heb ik vooral de eerste als inspiratie voor verdere illustraties gebruikt, omdat ik met de tweede niet echt verder kon.
Ik vond die namelijk al zo goed zoals 'ie was, dat ik er eigenlijk niks meer aan wou doen, uit angst het enkel slechter te maken (echt zo'n "kill your darlings" gevoel), waardoor illustraties gebaseerd op die illustratie dus weinig vernieuwend waren.
Ik zie dat vaker bij mezelf terugkomen: als ik erg tevreden/trots ben op een werk dan blijf ik daar snel in 'hangen' en probeer ik iedere keer de 'magie' van dat werk geforceerd te reproduceren, in plaats van volledig vrij te werken.

Verdere studie in het verhaal en de illustraties.

Vervolgens gingen we verder met illustraties maken op basis van gezochte bronnen en de eerste illustraties. Hieronder zal ik daarop ingaan en mijn keuzes, ontdekkingen en tegenslagen bewoorden.

"Sfeer" en ruimte georienteerde illustraties.

In feite heb ik deze periode twee 'hoofdpaden' bewandeld met mijn werk. 1 met meer 'strip' achtige pen tekeningen, met nadruk op de personages en weinig op de ruimte en sfeer, en de ander juist precies andersom. Weinig gezicht aan de personages, maar just veel aan de ruimte en sfeer. 

Ik had een sterk gevoel van een kille, donkere, onnatuurlijke sfeer bij het verhaal, en deze schildering was de eerste waarin ik dit gevoel naar mijn eigen tevredenheid goed uitdrukte. 

Echter zoals vaker gebeurt is, verloor ik mezelf in mijn eigen tevredenheid met dit beeld en ben ik vervolgens een veelvoud vergelijkbare beelden gaan maken, die een soortgelijke sfeer uitademen.

Ik vind het stuk voor stuk geslaagde beelden, en daar blijf ik bij, maar ik zie nu wel in dat het als 'onderzoek' niet bepaald breed was, omdat ik in feite gewoon telkens hetzelfde idee bleef 'recyclen', maar dan op een andere manier.

Ik realiseer me nu hoe moeilijk ik het vind om een idee los te laten, en een andere weg in te slaan, als ik iets gevonden heb wat ik goed vind. Omdat ik dan al zo tevreden ben, ben ik bang dat als ik ervan af stap, het enkel slechter zal worden, en durf ik mezelf eigenlijk niet meer opnieuw uit te vinden. 

Ondanks dat ik de beelden nog steeds goed vind, snap ik nu waarom de docenten tegen me zeiden dat het een "te beperkt" onderzoek was, zelfs al had ik het gevoel heel breed onderzoek gedaan te hebben.

Met oa. deze twee beelden heb ik wel geprobeerd daaruit los te breken, maar toch zie je nog dat ik het niet voor elkaar kon krijgen dat eerste idee volledig los te laten. Zo zie je in de bovenste afbeelding nog steeds een sterk vergelijkbare sfeer en kleurenpalet, en in de onderste nog een vergelijkbare ruimtelijke opbouw. 

Als ik een werk maak wat ik zelf goed vind krijg ik snel een soort van "tunnelvisie" daarop.

Serie op basis van "television closeness" illustratie

Ik was echt heel tevreden, en zelfs trots, op deze serie toen ik hem maakte. En al dat ik voor een groot deel nog steeds achter mijn illustraties sta, zie ik nu in dat dit weer een typisch gevalletje van "tunnelvisie" was. (zie ik nu ik terugkijk vaker bij mezelf. Ik krijg onderhand het gevoel nogal in herhaling te vallen)

Ik was echt heel erg blij en tevreden met die eerste illustratie. Ik wou eigenlijk de originele 'basis' ervan niet loslaten uit angst het dan minder goed te maken.

Daar komt ook bij dat ik eigenlijk heel erg van series houd. Ik vind het prettig als verschillende werken een overlappende stijl, thema of vorm hebben, maar toch weer van elkaar verschillen op sommige punten. Dat geeft me een soort van rust in mijn hoofd. Een 'anker' om aan vast te houden, zegmaar.

Zo'n serie als deze is voor mij rustgevend en prettig. Als ik alles volledig loslaat voel ik me als het ware 'verloren', maar als ik dat combineer met iets waar ik me prettig, en ja, "veilig", bij voel, dan heb ik altijd nog iets om me aan vast te houden.

Op zo'n moment kijk ik op een volledig andere manier naar mijn werk dan de docenten. Ik dacht eerder dat het een geval van "gelijk" en "ongelijk" was, maar ik denk nu bij nader inzien dat het een het ander niet uitsluit, en dat zowel ik als de docenten gelijk hadden in de visie op mijn werk.

 

 Verder heb ik nog een aantal pentekeningen gemaakt met een minder duidelijk 'sferische' stijl, in een poging om een 'breder' onderzoek te maken, echter bleef ik hier ook een beetje in vast hangen (Begin me onderhand af te vragen wanneer dat niet gebeurt)