Redactionele illustraties

 Stille Armoede

In eerste instantie wist ik niet goed hoe ik het maken van zo'n illustratie voor een artikel het beste aan kon pakken. In het eerste geval heb ik geen schetsen vooraf gemaakt en ben ik direct gaan werken, in de hoop zo op een goed idee te komen. 

Uiteindelijk was ik het meest tevreden over de onderstaande illustratie, omdat deze qua techniek mij het meest aansprak, en naar mijn mening het onderwerp het beste verbeelde.

Omdat ik zo blij was met deze illustratie heeft dat (zoals vele keren hiervoor. Ik begin een patroon te zien...) ervoor gezorgd dat ik bij de hierop volgende illustratie opdracht me weer te hard vastbeet in dit "goed gelukte idee", en geen andere paden bewandelde.

Ouderen

In het geval van deze twee illustraties heb ik wel schetsen gemaakt wat betreft het onderwerp, maar compleet geen stijlonderzoek/experiment gedaan omdat ik met mijn hoofd nog te vast zat in de vorige illustratie, en het "succes" daarvan wou herhalen (imiteren, zegmaar).

Ik ben nog steeds blij met de illustraties, maar ik zie nu wel in wat de docent bedoelde met dat het een "te smal" onderzoek was. Op het moment dat zij dat tegen me zei was ik echter te blij met het resultaat om te zien dat ze gelijk had (en daarmee nog niet eens wou zeggen dat deze illustraties per definitie "slecht" waren, maar gewoon dat ik de "veilige" weg gekozen had, en daar had ze wel gelijk in)

Ik zie nu ineens in dat ik de hele tijd op een compleet verkeerde manier naar de adviezen/kritieken/feedback van de docenten geluisterd heb, en dat er daardoor nogal wat miscommunicatie is ontstaan, en het echte "probleem" wat ze probeerden aan te kaarten daardoor niet opgelost is.

Ik zag het iedere keer als kritiek op mijn werk zelf, terwijl ik niet zag wat er niet "goed genoeg" daaraan zou zijn. Terwijl het eigenlijk meer kritiek op... mijn werkwijze? was. (weet niet precies hoe ik dit goed moet verwoorden)

Preppen

Gezien de negatieve respons die ik kreeg op mijn vorige illustraties besloot ik nu van de techniek/stijl die ik daar gebruikt heb af te stappen en iets volledig nieuws te proberen.

In dit geval heb ik veel schetsen gemaakt, daar er uiteindelijk 1 van uitgekozen, en die heel ver uitgewerkt.

Ik had deze periode net de "collage" als techniek ontdekt (en ja, daar ging ik vervolgens ook weer heel erg in te buiten... ik denk dat ik nu zie wat het probleem is. Best nuttig eigenlijk... zo'n portfolio maken). In dit geval besloot ik "collage" te combineren met verf, om iets te proberen wat ik nog nooit eerder had gedaan. Ik was positief verrast met het resultaat, en voor dit eerste jaar had ik dit echt nooit een "goed" resultaat gevonden. Om toch maar even iets positiefs te noemen: ik ben niet meer zozeer enkel geinteresseerd in "realisme" "goede techniek" en zo voorts, maar kan JUIST de schoonheid zien in werk wat NIET perfect is qua techniek.

Radicalisering

Deze keer heb ik geprobeerd de werkwijze van alle keren zo goed mogelijk bij elkaar te brengen. Ik heb meerdere schetsen gemaakt, en daar vervolgens meerdere van uitgewerkt. Niet extreem snel, maar ook niet zo langdurig als bij de illustratie van preppen, aangezien ik daarbij te horen kreeg dat ik te "gefocusst" was op 1 ding.

Helaas heb ik een beetje een probleem met het geheugen van mijn telefoon, en is een groot aantal foto's "corrupt" geraakt. Ik zal deze later nog wel toevoegen aan mijn portfolio als dat nodig is.

Echter had ik niet echt een "aansluiting" met het artikel, en kreeg ik niet bepaald een goed beeld voor ogen wat ik kon uitwerken, waardoor ik alsnog met geen van de illustraties echt tevreden ben. Ook had ik meer technieken kunnen uitproberen. Ik heb bij de laatste wel een pentekening en schildering gecombineerd, maar verder heb ik iedere keer eigenlijk dezelfde techniek gebruikt, wat weer te "gefocusst" op 1 ding was.